goomti's family joke

ป้าหยวนเป็นพี่สาวคนโต ในจำนวนพี่น้อง 4 คน

ป้าหยวนเป็นฉายาของป้าแหวว คุณป้าคนโตแต่ตัวเล็กที่สุดของพวกเรา ตัวเล็กป้อมแต่ใจใหญ่ ทำอะไรกล้าได้กล้าเสีย และเป็นขาลุย หากอยากรู้เส้นทางรถเมล์ ไม่ต้องเสียเวลาเสิชในกูเกิ้ล ถามแหววแม็พมีฐานข้อมูลอย่างละเอียดทั่วกรุงเทพ ถึงจะได้คำตอบที่เข้าใจยาก ต้องตีความหลายตลบ ตามสไตล์การตอบของป้าแหวว แต่รับรองว่าขึ้นรถเมล์ถูกคันชัวร์ อย่างไรก็ดี ป้าแหววเป็นคนที่ซุ่มซ่ามอยู่เป็นนิตย์  มักจะทำอะไรเบ๊อะๆบ๊ะๆ หรือมักจะเจออะไรที่ซวยๆมากกว่าใครในบ้าน จนทำให้พวกเรามีเรื่องตลกประจำบ้านไว้เล่าคุยกันหลายเรื่องทีเดียว เนื่องจากป้าแหววเป็นคนที่ไม่ซีเรียสกับชีวิต จึงเป็นคนหลับง่าย หัวถึงหมอนก็กรนคร่อกๆลั่นบ้าน และเนื่องจากที่เป็นคนไม่ซีเรียส จึงถือได้ว่าเป็นคนที่ “ไม่ค่อยใส่ใจในรายละเอียด” โดยเฉพาะการทำอาหาร จนทำให้หลานชายคนโตเอือมระอา และจะบ่นเสมอว่า “ป้าแหววนะ เวลาทำอาหาร อย่างไข่เจียวนี่ ไม่ดิบเกิน ก็ไหม้ หรือถ้ากำลังพอดีกำลังดูน่ากิน แต่พอกินเข้าไปนะ แม่ง เค็มชิบหาย!” ด้วยเหตุนี้ ป้าแหววจึงได้รับฉายา “หยวน” ไปอย่างไม่มีคู่แข่ง

พูดถึงความซวยที่ป้าแหววมักจะเจอ ก็มีอยู่เรื่องหนึ่ง ที่ค่อนข้างจะหวาดเสียว แต่คุณแม่ของผมมักจะนำมาเล่าให้ฟังที่โต๊ะอาหารเย็น ซึ่งเล่าทีไร เรื่องหวาดเสียวนี้ก็มักจะจบท้ายด้วยเสียงหัวเราะก๊ากเสมอไป

เรื่องมีอยู่ว่า วันหนึ่งเมื่อหลายสิบปีมาแล้ว ป้าแหววกำลังนั่งรถเมล์ (รถยนต์ประจำตำแหน่ง) กลับจากการทำงานที่บริษัทหนังสือพิมพ์แห่งหนึ่ง บนตักมีถุงส้มถุงใหญ่ที่มีคนฝากมาให้ที่บ้านให้ลองทานกัน หมายมั่นปั้นมือว่าจะนำมาให้ทุกคนกินหลังอาหารเย็นวันนี้ แต่วันนั้นคงไม่ใช่วันดีเท่าไรนัก ป้าแหววดันไปเลือกนั่งรถเมล์ที่กำลังจะเกิดอุบัติเหตุขึ้นในไม่กี่วินาทีข้างหน้า ทันใดนั้น........... โครม! รถเมล์คันที่ป้าแหววนั่งมานั้น ได้ชนเข้ากับรถเก๋งคันหน้าอย่างจัง ถุงส้มตกลงมาจากตัก ส้มหลายสิบลูกกลิ้งหลุนกระจายไปถึงข้างหน้าคันรถ

คนบาดเจ็บถูกนำส่งโรงพยาบาล รวมทั้งป้าแหววผู้เคราะห์ร้ายของเรา

ป้าแหววรีบโทรศัพท์แจ้งที่บ้านถึงข่าว โดยมีแม่ของผม (น้องสาวของป้าแหวว) เป็นคนรับ

ป้าแหวว: ฮัลโหล จิ๋ม (ชื่อแม่ผม) ตอนนี้เค้าอยู่โรงพยาบาลนะ รถชน

แม่: อุ๊ยตายแล้ว พี่แหววเป็นอะไรหรือเปล่า

ป้าแหวว: ไม่เป็นไรเลย เค้าสบายมาก

ถึงจะบอกว่าไม่เป็นอะไร แต่ทุกคนต่างเป็นห่วงป้าแหวว เลยขับรถกันไปที่โรงพยาบาล เมื่อได้พบกับป้าแหวว ทุกคนถึงกับผงะ เพราะ ภาพที่เห็นคือ มีรอยเลือดแห้งเป็นทางยาวอยู่ทั่วใบหน้าของป้าแหวว

แม่: “ไหนพี่แหวว บอกว่าไม่เป็นอะไรไง”

ป้าแหวว: “ก็บอกว่าไม่เป็นไร แค่หัวไปฟาดที่จับข้างหน้า คงแค่หัวโนนิดหน่อย”

คุณยาย: “ไม่นงไม่โนแล้วจ๊ะเธอ นี่เลือดอาบเลย ตาย ชั้นจะเป็นลม....”

เรื่องมันก็เป็นเช่นนี้แล เวลาเอามาเล่าอีกที มันก็กลายเป็นเรื่องตลกไปซะแล้ว กลายเป็นเรื่องที่ทำให้ทุกคนในบ้านยิ้มหัวเราะบนโต๊ะอาหาร ต้องขอบคุณความเสียสละของป้าแหววเลยนะเนี่ย ที่ไปสร้างวีรกรรมจนเกิดเป็นเรื่องราวให้เล่าต่อกันมา ด้วยความที่เป็นผู้หญิงตัวเล็กป้อม ใส่แว่นกรอบหนาใหญ่ หน้าตาใจดี และเป็นคนไม่ซีเรียส หลานๆจึงมักจะชอบแหย่ป้าแหววเสมอ เพราะ แกจะไม่โกรธ แต่จะยิ้มแล้วก็หัวเราะชอบใจที่ถูกแหย่ ถูกแกล้ง

ภายใต้รอยยิ้ม ใต้แว่นตาอันใหญ่ บนใบหน้ากลมๆของผู้หญิงคนหนึ่ง สื่อให้เรารู้ว่า ชีวิตที่ไม่ถือสา ดูจะทำให้คนๆหนึ่งมีความสุขไม่น้อย....